Troonrede

Leden van de Staten-Generaal,

Alles kan stuk. Psychiater Dalrymple [1] zag het in veel landen, maar nergens grimmiger dan in Liberia in het heetst van de burgeroorlog. Alle boeken in de universiteitsbibliotheek waren van de planken getrokken en op stapels gegooid, vaak met bladzijden eruit gescheurd en opzettelijk gebroken ruggen. Onwetendheid kwam in opstand tegen kennis. Het was wraak op beschaving.

We zagen het vorig jaar ook toen hier vlakbij rellen waren in de Schilderswijk. Dat daarbij zelfs een onschuldige vleugel in cultuurcentrum De Vaillant gesloopt moest worden, had natuurlijk niks meer te maken met de dood van Mitch Henriquez. De regering is met Johnny Quid [2] eens dat een piano niet racistisch is.

De hemel, de aarde en het water zijn niet slecht. En alles wat daarin is, vissen, vogels, bomen, ook niet, wist Augustinus [3] al. Maar hij zei er iets bij en dat raakt ons hier allemaal: “Wij zijn de tijden.”

Verantwoordelijkheid kun je niet bij vroeger of later leggen. Of we ‘het’ aanpakken is aan onszelf. Het aantal staatsvormen waaruit we kunnen kiezen is niet groot. We kunnen zelfs naar een dictatuur. De democratie zoals wij die kennen, met mij erbij in een ambt waar ik nooit om heb gevraagd maar dat wel stabiliteit aan het land geeft, is misschien nog wel de minst slechte.

Mede in het licht van de verkiezingen vraagt de regering u te helpen bij het behoud van wat we elementaire beschaving noemen. Dat kunnen we niet alleen.

We stellen voor dat we komend jaar weer wat meer richting proberen te zoeken. Met je poten van andermans spullen afblijven is heus niet ouderwets. En of een vrouw bedekt of onbedekt over straat gaat maakt haar niet tot een prooi. Verder zijn de wereldgodsdiensten het er allang over eens dat je elkaar niet moet doden. Daar moeten wij hen aan herinneren.

Het Handvest van de VN is trouwens ook nog hartstikke actueel. Net als de Verklaring van de Rechten van de Mens. Mijn vrouw weet daar alles van. Wij willen er graag aan werken. Het kabinet ook. En u als volksvertegenwoordigers toch ook?

[Noot 1] Psychiater Theodore Dalrymple, De barbarij is in de mode, in: Trouw 13 augustus 2005.
[Noot 2] Johnny Quid, Relschoppers Schilderswijk slopen racistische piano, op: weblog GeenStijl 2 juli 2015.
[Noot 3] Epiloog Testament van de pers, uitgeverij Eburon, 2016.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Archief